Kimseler bilemez seni benim kadar,
Göremediler ki kalbindeki cennet bahçesini
Yaşamadılar ki öyle uzun seneler seninle,
Âlem ne bilsin gönlünde beslediklerini.
Açık gri gözlerindeki o hiç gitmeyen dumana rağmen,
Güzel yüzünde eksilmeyen, insanı sırılsıklam saran gülüşünle,
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Anne....... keşke hep yanımızda olsalar..... hic gitmeseler.........
Şimdi, arıyor umutsuzca yüreğim, her yerde seni.
Acıyor gözlerim, yüreğim, dilim acıyor.
Yanıyor içim, içim yanıyor.
Kalbimin tam orta yerinde, bir bıçak sancısı.
Beyimde hiç susmayan bir kuş var, hep seni anlatıyor
Kimseler bilemez ki canımın içi,
Sensiz yaşamanın bu denli çetinliğini çetinliğini.
Ben senin kadar güçlü olamadım ki hiç,
Artık dayanamıyorum anne,
Sensizliğe...
Yıldız Koç Şimşek ..uzun bir şiir olmuş
okuyucusunu yormayan
başarılı bir çalışma kutlarım şairim
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta