yokluğunu bir sorsalar bana
cevapların cümlesi kılıç kuşanırdı
şişeler bıraktım nice deniz kıyısına
mektuplarımı açıp da okuyan olmadı..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'Denize atılan bir şişe her kitap. Asırlar, kumsalda oynayan birer çocuk. İçine gönlünü boşalttığın şişeyi belki açarlar, belki açmazlar.'
Cemil Meriç....
Belki okyanus ötesine geçmiştir bıraktığınız şişeler:)Merak etmeyin muhakkak okuyan olacaktır.Siz yüreğinizi ferah tutun.Çok beğendim.Ant+10
Can'dan da övgü aldım ya daha da ölmem:)))
bu sefer hak vermeden edemicem şişe suya girmezse nasıl gitsin karşı kıyılara a pisicik :))
Sayın Dağ'a
hemen sırıtma gördümmm.yiğidin hakkı şövalye bozuntusuna yaptım diye şımarma :)))
Cümleler kılıç kalkan kuşanınca kimse okumaz tabi:) bir de şişeleri yanlış yere bırakmışsın kıyıya değil suya atman gerekirdi:))
ben okuyorum bak her geçen gün daha da güzel yazan kalemini :)))
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta