Fırtınalı yaşam, bir deli dolu,
Bir huzurevi, bir yalnızlık, hüzün.
Ölümü beklemek var, eli kolu,
Bağlı, huzurunda gece gündüzün.
Hazince sessizlik... Kimse kalmadı.
Kimseler kalmadı Ya Rabbi, eyvah!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta