Kimse Duymasın
Ben artık derdimi duvara anlatırım
Duvar susar ben yine susamam.
İçimde binlerce kırılmış cümle var
Bir tek Nasılsın diyenim yok anlatamam.
Gece çöker odam benden de sessiz
Bir gölge oturur yanıma adı yalnızlık.
Herkes kendi derdine yetişirken hayatta
Ben kendime yetişemem. içimde kimsesizlik.
Çaresizlik ne garip bir sessizlikmiş
İnsan bağırmadan da tükenirmiş meğer.
Bir kapı ararsın açılmaz hiçbir yer
Bir el beklersin uzanmaz hiçbir eller.
Yine de saklarım içimde son umudu
Kimse görmese de kalbim hala bekler.
Belki bir gün biri gerçekten anlar beni
Ve Geçti derken değil Buradayım der..
Sedat gümüş.
23.06.2023.
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 17:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!