Kimselerle paylaşmadığım bir aşkım var şimdi
Anlatamadığım bir sen var
Bir bebek kadar masum uyuyor yüreğimde
Kendime anlatırken bile yorulduğum sevdam
Belki de bir sevincin aşırı kıskançlığı işte
Bu gönül neleri unutmadı ki
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta