Dünyanın sessiz kaldığı kimsesiz bir yerde
Başka bir kimse değilsin ben sensiz hiç kimse
Kimsesizin dilinde elinde gözünde hep kimse
Gelip de isterse tanımak her kim sensiz kimsesizi
Zahmet etmesin kimse kimsesiz sensiz hiç kimse
Nefes kimse hayat kimse hayal kimse ben kimse
Kimse sen kimsesiz sen sensin işte kimse
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta