defalarca “birini anlamak için, o olmak gerekir.” demiş olmama rağmen,
“ne olursun beni anla! ” diye yalvardı.
o gün, ilk defa kendimden ayrılıp,
kendimi tamamen bir kenara bırakıp,
o olmaya karar verdim.
önce yazılarımı, sonra parmaklarımı bıraktım.
kokumu, tenimi, sesimi,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta