uzak bir savaştan aldığım
derin gül yarası
kadın olduğum için mi?
elleri çamura bulanmış kentlerin
saçıma sürdüğü kış,
buğulu camlardaki çocuk yüzlerin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




İnsan olmanın ve dahası kadın olmanın zarif bir etiketi bu şiir, gönülden kaleminizi, yüreğinizi tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta