Büyülediğin gülleri koynumda büyüttüm.
Her üzüntüm sebepsizce sindi bedenime.
İçimdeydi haykırışım...
Yollarına koşan adımlarım kadar büyüdü yanlızğım.
Dar bedenimi sarmadınya çaresiz çocuksu ağlayışımda;
Aman'ı olmaz mutlulugun aramızda.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta