Siz beni bir "insan" değil, bir "imkan" olarak haritaya işlediniz.
Hangi yaranız sızlasa, benim tenimden parça kestiniz,
Hangi boşluğunuz dolsa, benim ömrümü oraya harç diye döktünüz.
Şimdi o haritayı yaktım; koordinatlarım artık sizin dilinizde yok.
Babamın gölgesi üzerime ev değil, mezar oldu,
Annemin duaları, sadece kendi günahlarını aklamak için okundu.
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta