Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok doğru;
İnsanların belki şahsi
kemalatları olmayabilir
ama, hiç olmazsa, mensubu
bulunduğu davasını bari
korusalar ya..!
(Hatalarımız büyük)
Efendim teşekkürler ve
saygıyla selamlar..
Bedri Tahir Adaklı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta