Ne zaman güneş olsam, kıskanırdı bulutlar;
Göğün mehtabı olsam yıldızlar kıskanırdı...
Yıldızım çok parlakdı, herkes rakip sanırdı
Sahneye ben çıkınca, tükenirdi umutlar...
Herkesin gözdesiydim; ta o gelene kadar,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok hoş ve yürekten dizeler...
mükemmel bir akıcılık ve ustalıkla kaleme düşmüş duygusallık...
saygılarımla kutluyorum...
Kutluyorum çalışmanızı sayın sayın Apel...
Ancak aşağıdaki iki ikilikten biri fazla gibi geldi bana...
Herkesin gözdesiydim; ta o gelene kadar,
Ezeli rakibimdi, çok evvelden tanırdı,
Cümle alem hep beni, hep beni kıskanırdı;
Herkesin gözdesiydim, ta o gelene kadar...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta