Ayrılınca ikimizde ölmüşüz
ama sadece beni gömmüşler...
Hani derler ya; her insan kendi acısında boğulur.
Doğru... her insan sevdiği kadar gömülür.
Sonsuza kadar affetmeyeceğim diye kurulan cümleler.
Sonsuza kadar seveceğim diye
dilden dökülen kelimeler.
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta