menekşe saraylarda, güller büyüttüm,
ellerimde yalnızlığın yapışkan kanları,
binlerce lamba, gönül kubbemden sarkan avizede
ve binlerce yankı beyin çeperlerimde.
kimler bıraktı, bu koca boşluğu yüreğime?
gittiğim yollar kadar yalnızım bu şehirlerde,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta