Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Begeniyle okudum tebrikler
umutsuzca çırpınırdı arkadaşlar
ölmediğini kanıtlamaya
Kendileri bıçaklarken
diyesim geldi.
Kutlarım.
teknoloji önce mektupları vurdu, sonra vefayı ve arkadaşları...
harikaydı...
kutlarım sayın Sezgin
cok anlamli bir siirdi...
yüreginize saglik...tebrikler
Anılar toplanırken, raflardaki tozlar unutulur nedense. O tozların kutsiyetiyle şiir oluruz, yamalı, yorgun ve soluklanmayı hep erteleyerek. Düşlerimiz sorgularda, gülüşlerimiz çocukluğumuzun yollarında kayboluştadır. Anılar, buğusunu silmeyi unuttuğumuz anılar.
Tebriklerimle...
Arkadaşlıklar ne yazıkki
Kimsesizler mezarlığına
defnedildi.
Tebrik ederim kaleminiz daim olsun. Güzel bir şiir okuttunuz.
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta