Aslı’ya gönlünü kaptıran Kerem,
Yandı, küle döndü nârın yüzünden.
Ferhat dağı deldi yârine varan,
Kayalar çatladı, Şirin yüzünden.
Valiler, vezirler haram yediler,
Fetvalar çıkarıp, helâl dediler.
Pir Sultan’ı zindanlara gömdüler,
Uçmağa yürüdü, darın yüzünden.
Muhammed, Allah’ın en güzel dostu,
Ali Mürtezâ’dır imamlar üstü.
Yezit, Hüseyin’in başını kesti,
Seyyitler ağladı zarın yüzünden.
Bolu Beyi, masum canları yaktı,
Seyisler başını sigaya çekti.
Yusuf’un gözüne milleri soktu,
Köroğlu kükredi zorun yüzünden.
Hallac-ı Mansur’un dilin kestiler,
Ayakları ile elin kestiler.
Hakk’a gidenlerin yolun kestiler,
Gerçeği görmeyen körün yüzünden.
Nesimi’nin derisini yüzdüler,
Ol Muhammed Hanefi’yi ezdiler.
KARACAOZAN’a mezar kazdılar,
Divane kul oldu pirin yüzünden.
30 Ağustos 2014 GÖLBAŞI
Cahit Konut
Kayıt Tarihi : 14.8.2020 22:41:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!