Deli gönül kimi arar durursun
Candan dostun yoksa yarenin mi var
İçin için yanan ataş olursun
Uğruna canını verenin mi var
Güvenip de bakma dostun gülüne
Düşersin de dönüp bakmaz haline
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Akıcı,anlamlı,her yönüyle bu güzel şiiri beğeniyle okudum,yüreğiniz dert görmesin,güçlü kaleminizi,tebrik ediyorum,selamlar,tam puan,
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta