Bir yudum insan seyiriyor yanı başımda,
Cümleler arttıkça artıyor, kulaklarımda,
Zor olana eğiliyor hislerim,
Kavga ediyorum sonsuzlukla,
Bitecekmiş gibi çırpınıyor dilim haksızlığa,
Tüm vücut haykırıyorum ufak bir umutla,
Nesli tükenmek üzere olan adaletin kursağında,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta