Her gece tenhalarda bir başıma oturup
Yıktığım hayallere yeniden başlıyorum
Kimsenin sezmediği kalleş pusular kurup
Karanlık sokaklarda gölgemi taşlıyorum
Boynunu uzatmayan feleğin urganına
Saklar perdeli gözler acı gülüşlerimi
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta