Her gece tenhalarda bir başıma oturup
Yıktığım hayallere yeniden başlıyorum
Kimsenin sezmediği kalleş pusular kurup
Karanlık sokaklarda gölgemi taşlıyorum
Boynunu uzatmayan feleğin urganına
Saklar perdeli gözler acı gülüşlerimi
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta