Ay gözbebeklerimde doğardı,
Dağılmış ışık parçalarıyla dolardı uzay
İnfilak etmiş güneş parçaları sanardım yıldızları
............. düşünür ağlardım
Gözyaşımla yıkanırken gecenin karanlığı,
Korkuyla büzülürdüm hayatın kollarına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta