köhne sokak lambasının altına bırakılmış,
karanlığın kucağına atılmış,
gökyüzünü yorgan,
sokak itlerini oyuncak,
çakıl taşlarını yoldaş yapmış...
gözyaşı yağmura karışmış,
rezilrüsva hayallere bulaşmış,
düştüğün de bir tekme daha atılmış,
yanlızlığın koynun da,
sessiz çığlığı duyulmayan,
kimsesizliğin emzirdiği,çocuğum ben...
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




umutların zaman içerisinde umutsuluğa dönüşümü
karanlık içre havlayan itlerin sesinin arkadaşlığı ile
kendi içimizde yok oluşumuzun anlatımı hoştu
tbrik ederim
yürekten darbe almış atılmış kişi olarak anladım şiir oldukça güzel sayfanızı inceledim ve okudum kutlarım sizi
COK HOS ANLATIMLI BIR SIIR SEVGILI SAIRE....TEBRIKLER
Eğer sen çocuksan, bir meleksin...melek
Eğer sen çocuksan, bir meleksin...melek
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta