Bazen uyumak için beynini yiyen adam,
Bazen uykusuzluğu ısıtıp giyen adam!
Hayatın ortasında bile hayattan ayrı,
Binbir çiçek koklayıp,balsız kalan bir arı!
Ben,arayan gerçeği takma gözün ardından,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta