(Açıklama: Bana dün kim olduğumu sormuştun güzelim.)
Ben kuşum, arıyım balım;
Kenardaki çalı, topraktaki darıyım!
Bazen içim içime sığmaz, bazen hüzünlüyüm.
Bir bakmışsın, nergis, lale,
Sümbül olmuşum,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Harika şiirinizi ve sizi yürekten kutluyorum tebrikler kaleminiz daim ilhamınız bol olsun Zeynep Eroğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta