Ne sevgiliyim, nede eş,
Kalbte hüzün,bomboş,
Kırık duygular,boş umutlar,
Fantezi miydi? Gerçek miydi?
Ne garip bir işkenceydi;
Hiç bir yere konmadım;
Adım yok,ben neyim?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta