Kalmandan daha mantıklı gelir bazen ve gidersin...
Kimi zaman bıkkınlığından, kimi zaman utancından gidersin...
Gözlerine inanamazsın çoğu zaman; onun içindir ki giderken büküp boynunu, seyredersin ayaklarının gittiğini.
Bazen de başın dik, alnın açık ve bir zafer kazanmışçasına uzaklara bakıp gidersin.
Pek bir farkı yoktur gitmelerin aslında, ardında sulu göz umutlar bıraktıysan eğer.
Dönüp bakmaya korktuğun bakışlar varsa sırtını döndüğün, kaçamak gidişlerle cefasından kurtulamazsın.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta