Kalmandan daha mantıklı gelir bazen ve gidersin...
Kimi zaman bıkkınlığından, kimi zaman utancından gidersin...
Gözlerine inanamazsın çoğu zaman; onun içindir ki giderken büküp boynunu, seyredersin ayaklarının gittiğini.
Bazen de başın dik, alnın açık ve bir zafer kazanmışçasına uzaklara bakıp gidersin.
Pek bir farkı yoktur gitmelerin aslında, ardında sulu göz umutlar bıraktıysan eğer.
Dönüp bakmaya korktuğun bakışlar varsa sırtını döndüğün, kaçamak gidişlerle cefasından kurtulamazsın.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta