Dün gece pencereme konan kuşların çığlığıyla uyandım birden. Rüyalarımın en ince yerinden yırtıldı düşlerim. Haber getirmişlerdi bana. “Ormanlar alevler içinde yanıyorâ€? diye…
Dili tutuldu gecemin, konuşamaz oldu kelimelerim. Takatim kırıldı, hareket edemez oldum.
Zehir olmuştu mevsimlerim/suyu tükenmişti gençliğimin.
Bir seyyah olup kaçmak istedim kendimden. Dağlara, yollara vurmak istedim kendimi.
Þ imdilik yakarışlarını duyuyorum ormanların.
Yeryüzün cenneti ateşler içindeydi. Nefesim kesilmişti, soluksuz kalmıştım şehla bir bakışla.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta