Dün gece pencereme konan kuşların çığlığıyla uyandım birden. Rüyalarımın en ince yerinden yırtıldı düşlerim. Haber getirmişlerdi bana. “Ormanlar alevler içinde yanıyorâ€? diye…
Dili tutuldu gecemin, konuşamaz oldu kelimelerim. Takatim kırıldı, hareket edemez oldum.
Zehir olmuştu mevsimlerim/suyu tükenmişti gençliğimin.
Bir seyyah olup kaçmak istedim kendimden. Dağlara, yollara vurmak istedim kendimi.
Þ imdilik yakarışlarını duyuyorum ormanların.
Yeryüzün cenneti ateşler içindeydi. Nefesim kesilmişti, soluksuz kalmıştım şehla bir bakışla.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta