Evet, aşk denen duygu, gerçek adresini arayan yolunu kaybetmiş garip bir seyyah gibidir.
Gerçek manası ile dünyaya ait olmadığı için, dünyalıklar ile tatmin olma imkânı yoktur. Her yolun, aradığı adrese çıkacağı yanılgısı ile önüne gelene sarılıp hasretini dindirmeyi dener.
Oysa sonlu ve sınırlı olan, sonsuz ve sınırsızı temsil değil, taklit bile edemez.
Evet, aşk sonsuz ve sınırsız, dünya adına anlamsız ve mantıksız, başı bilinmeden, sonu düşünülmeden esiri olunup takip edilen acımasız bir tutku.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




kaleme sağlık anlamlı olmuş
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta