Kime Ne Şiiri - Özdemir Koca

Geceler boyu uyumadan bekledim,
Dost oldum dertler bölüştüm gizlice,
Gözlerimden yaşlar döktüm bilir misin?
Sırdaş oldum zifiri karanlık gecelere.

Sen uyuyordun belki de habersizce,
Ben yastığa sarıldığımda küstüm sana,
Ellerim böğrüme döküldü yavaş yavaş,
Sırdaş oldum zifiri karanlık gecelere.

Saçlarına darıldım kırıldım ellerine,
Sana düşman oldum söylemedim,
Sen gittin mi dünyadan bilmiyorum,
Neden bu kadar soğuk oldu bu gece.

Geceler boyu uyumadan bekledim,
Kapını bekledim örtülü pencerelerimde,
Bir çalsan belki sana koşar gelirdim,
Yoksa nazar mı değdi kem gözlerine.

Rüzgar bile senden zalim değilmiş,
Sarı saçlarının kokusunu doldurdu içime,
Bir esti sanki ömrüm tazelendi sensiz,
Anladım ruhun girdi damarımdan yüreğe.

Bekledim diyorum seni o soğuk gecelerde,
Yoksa sen başkalarını mı taktın koluna,
Başkalarını mı düşündün baktın gözlerine,
Arkana bakmadın mı beni düşürüp dillere.

Oysa yeşil gözlerin benim için gülerdi.
Baharımsın derdin yalan mıydı o dilinle,
Yoksa unuttun gittin mi beni beynin de,
Dalıp boğuldukça diyecek yok neşene.

Özdemir yalnız seni sevmedi kim bilir,
Destan olmuştur aşk yüzünden çok şiire,
O limanda yüzen Gemiler bekler beni,
Çeker giderim ardıma bakmam kime ne?