Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Evet hiç kimseye kalmadı da hep kalacakmış gibi davranıyoruz, yarını düşünemiyoruz, Allah bizleri islah etsin. Amin.
DUNYA NE IRKçI , NE DINCI, NE DE GERICI FA$ISTLERE KALDI.OYLE ISE... BU HAINLER HALEN NEDEN INSAN KANI AKITIRLAR.,????
BU SORUYA YANIT VERMELERI KALDI.Kamil Kemal
Sultan Süleyman'a kalmayan dünya kime kalır ki.Ders niteliğinde dizelere tebrik ve saygılar .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta