İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Benlik, nefsin canavarı,
Benle ortak yarı, yarı
Kovan suda uçtu arı,
Nasıl edem, kime gidim?
Evet değerli dost... insana en büyük düşman kendi nefsidir... Yine nefis bir hece şiiri okumanın hazzıyla ayrılıyorum sayfanızdan. tam puanımı bırakarak. Selamlar gurbete...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta