Kime. Şiiri - Fehmi Tazegül

Konuşan dillerim olmuş kekeme.
Şaştım kaldım ben böyle aleme.
Köle olmuşum kağıtlarla kaleme.
Şiirmi yazsam resimlermi çizsem.

Ortalıkta çok dolaplar dönüyor.
Herkes bir yol bulmuş gidiyor.
İnanan tanrıyı neden tanımıyor.
Kime anlatsam kime ne desem.

Yalanla dolanlar girmiş her şeye.
Güvenmez şimdi kimse kimseye.
Mertlik yiğitlik dönmüş kahbeye.
Kime söylesem kime anlatsam.

Fehmi.
Demir çelik hep toprakta çürür.
Topraklar susuzsa çölleşir kurur.
İnsan olanlar sözlerinde durur.
Ne izah etsem ben ne söylesem.