Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Arayıp , sormaz mıyım kim düşman
Gördüm ki herkes olmuş dostcan....
Ayıramadım kim dost, kim düşman
Alamadım pahasından bir danışman....
Tebrikler Sabit bey,
Yunus'u okur gibi oldum....
Gönül gözünüz açık olsun daima...Tebrikler...Nazife Abaylı
ince ve insanı sıkmayan bir şiir eline sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta