Bir zamanlar izleyerdin beni kölge kibi.
Indi o kölgenin süründüyü torpaq yola
asfalt çekilib,qara asfalt.
Bir zamanlar baxışların üzümde-gözümde gezerdi.
Indi o baxışlar semtini deyişib külekler kibi.
Bir vaxt bene gül vererdin-
en çox sevdiyim tebii ağ qızılgül.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta