NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Kahpe felek diye başlayıp durduk
Sıkıntıya düştük taşlayıp durduk
Canımız yanınca haşlayıp durduk
…Bir faydası olduğunu görmedik.
İşler ters gittiyse küfre sarıldık
Görünmeyen bir varlığa darıldık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta