Kaybettiğimiz güzel insanlara...
Bir gece yarısı otobüsten indi.
Ürkerek baktı etrafa çok gergindi.
Kendini bekleyen arabayı görünce sevindi.
Ardından herkez sordu acaba kimdi?
Şehrin sakin sokaklarına getirildi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta