Kim derdiki çiçek gibi açacaksın
kim derdiki rüzgar gibi eseceksin
kim derdiki yaprak gibi sararıp solacaksın
kim derdiki yaşlanıp yürüyemeyeceksin
kim derdiki bu hayat küseceksin
kim derdiki yoksulla düşeceksin
kim derdiki hayatta yalnız kalacaksın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta