Gözlerin açtı kâlbimde ki bu onulmaz yarayı,
Şimdi kâlbim kırık Gülüm yıkıldı gönül sarayı,
Dilimden de Arş'a yükselen bu eşşiz nidayı,
Şimdi kime diyeyim, kimden medet dileyim.
Benim iyolmaz dertlerim, ol derdi, verenim,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta