Ben seni bir fırtınada tanıdım.
O zamanlar içinde yüzebildiğimiz sandallarımız, sığınabileceğimiz limanlarımız vardı.
Seni ilk gördüğümde inceden bir yağmur yağıyordu.
Sonra birden yerini sağnak bir yağış aldı.
Oysa gökyüzünde pırıl pırıl güneş masmavi bulutlar vardı.
Tam da nereden geldi derken sağnak yağış yerini fırtınaya bıraktı
Benim sandalım birden battı. Korkuyordum ya limanımı bir daha bulamazsam diye
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta