Ben seni bir fırtınada tanıdım.
O zamanlar içinde yüzebildiğimiz sandallarımız, sığınabileceğimiz limanlarımız vardı.
Seni ilk gördüğümde inceden bir yağmur yağıyordu.
Sonra birden yerini sağnak bir yağış aldı.
Oysa gökyüzünde pırıl pırıl güneş masmavi bulutlar vardı.
Tam da nereden geldi derken sağnak yağış yerini fırtınaya bıraktı
Benim sandalım birden battı. Korkuyordum ya limanımı bir daha bulamazsam diye
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta