Ben seni bir fırtınada tanıdım.
O zamanlar içinde yüzebildiğimiz sandallarımız, sığınabileceğimiz limanlarımız vardı.
Seni ilk gördüğümde inceden bir yağmur yağıyordu.
Sonra birden yerini sağnak bir yağış aldı.
Oysa gökyüzünde pırıl pırıl güneş masmavi bulutlar vardı.
Tam da nereden geldi derken sağnak yağış yerini fırtınaya bıraktı
Benim sandalım birden battı. Korkuyordum ya limanımı bir daha bulamazsam diye
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta