Bir gün daha geçip gidiyor yalnızlığımla...
Yine seninle ve sensiz, kim olduğunu bilmediğim sen.
Artık oynamıyorum bu oyunu, artık yetmiyor bendeki ben.
Senden istiyorum kalanımı ama daha kim olduğunu bilmiyourm ki!
Yüzünü bile bilmiyorum, sesini bile duymadım.
Kimbilir hangi bülbüle, kimbilir hangi güle benziyordur,
Kimbilir...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Ne tatlı bir şiir dili bu :)
Gayet güzel olmuş.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta