Kimbilir belki bir gün
Yalnızlığımı sıkıştırıp valizimin bir köşesine
Kilometrelerin beni tanımadığı bir uzaklığa giderim
Bundan önce hiç yaşamamış farzedip ansızın
Kusurlara kör, iddalara kayıtsız kalan
Hesapların hiç yapılmadığı bir yerde konaklarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler şiir dostum
düşüncelerine, ruhuna, kalemine,
parmaklarına sağlık
sevgiler
Hikmet Güner
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta