buhran zamanı yine yalnız akşamımın
aklımda bin bir düşünce
hayatın beyazlığından arınmış
hüzünler dolaşıyor ellerinde şemsiyeler
bir sağanak yağmur içinde
rüzgardan biraz daha güçlü
korkar oldum konuşmaktan
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta