Dünya menzillerinde umursuzca dolaşıp dururken,
Kim bilir hangi yaban otlar büyütmekte toprağım?
Bitmeyen hülyaların sırma saçlarını tararken,
Kim bilir beni kurtaracak, hangi güzel amelim?
Kumsallı masmavi denizlerde kulaç atarken,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta