Adını bile koyamadığımız bir öyküydü yaşadığımız
Küf tutmuş duyguların, hasretle dışa vurumuydu sanki…
Hatırlar mısın?
Paslı zincirlerle kilitlenen yürek kapılarımızın
Sonuna dek açılmasıyla sevgisiz,saygısız,acılarla yoğrulmuş isyanlar,
yıllardır mahkum oldukları hücrelerini,
heyecan,tutku ve sevgi dolu ateş yumaklarına bırakırken
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta