Kim bilir,
Bu kaçıncı sonbaharım.
Dökülen yapraklarım,
Yalnızlığım.
Kim bilir,
Ne zaman son bulur,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




bu şiirleri yazabilen yüreklerin hep diğer adı hep aslında yazdıklarında tarif ettikleri kenidleri değil mi...hep hüzünlerimizi,kederlerimizi,hayalkırıklıklarımızı ve umutlarımızı yazmıyormuyuz...ki zaten onları yazıyoruz hep,hep kendimizi yazıyoruz :(
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta