Kim takar Şiiri - Kemal Tekir

Kim takar

Kim takar ki artık,seni kim takar,
Var mı sende artık,ilke istikrar.
Tutuyor ipini hep kuklacılar,
Gözetiyorsun onlardan çıkar.

Sana güvenen yoldaşlarını,
Değiştin yolda bulduklarınla.
Sahip çıkmadın hiç sen dostlarına,
Yok çünkü sende,ahdine vefa.

İndin sen bsndırma vapurundan,
Bindin saltanat kayıklarına.
Girdin iktidarın dümen suyuna,
Oldun sen şimdi bir piyon, maşa.

Sanma ki aldığın ahlar yanına
Kalacak dünyada hiç hayal kurma ,
Arın dersin arsızca dostlarına,
Aynaya bak önce,kendin arınsana.

Kalmadı küçük bir azınlık dışında,
İtibarın hiç parti tabanında.
Cumhur ittifakına yakında,
Olursun da artık payanda,
Erersin sonunda sen muradına.

Sözlerin hep başka, özün bambaşka,
Dün dediğin yanlış, bugün alkışta.
Savruldun menfaat rüzgârlarında,
Hakikat boğuldu kuru nutukta.

Bir zaman el ele yürüdüklerin,
Şimdi uzaktan bakar ibretle sana.
Çünkü sattın bir bir tüm değerleri,
Makam uğruna düştün başka yana.

Ne dava var sende ne de istikrar,
Her adımın olmuş hesap ve çıkar.
Halkın derdi seni etmez alakadar,
Her adımın senin menfaat çıkar.

Döner elbet bir gün devranlar döner,
Gizlenmez yüzlerde duran maskeler.
Tarihte iyi anılmaz namertler
Silinmez hafızalardan lekeler.

Kemal Tekir
Halkın sesi