Bilir misiniz?
Aynı yere gülümseyerek bakılırken bile
Farklı objeler can bulur zihinlerimizde.
Candan öte dostlarla oturmuşken,
Doğada bir ağacın gölgesinde;
Kimimiz ağacın dalında açan,
Rengârenk, mis kokulu çiçeği,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Anlamlı ve anlatım derinliği harika bir şiirdi. Tebriklerimi iletir, sağlıklı yaşam dilerim.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bence de...
"Kabullenmek", edilgen bir tavır anlamına gelmez..
Olgunluktur o aslında..
Kendinden yola çıkabilme erdemidir...
"Kendin için istediğini, herkes için iste... İstemediğini de başkasına reva görme" anlayışıdır...
Yaratılanların eksiği, kusuru ile değil... Yaradanın hikmetiyle bakabilmektir, çevresine..
Suçlamak kolaydır!
Eleştirmek de...
Olduğu gibi kabullenmek ise "insan olmak......"
Tebrikler Hasan Bey..
Bugünlerde çok gerekli bir anlayışı konu edinmiş şiiriniz..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta