Epiktetos toprak saksı sevdi
Kırıldığında üzülmeyecekti
Diyojen’in bir tek su tası vardı
Elleriyle içmesini öğrendi
Onu da terk etti
Hiçbir kuş ve kedi açlıktan ölmedi
Karıncalara da ödül verilmedi
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta