KİM MUTLU?
Dilinde zikir ile, her zaman ve mekânda
O gönül kapısını, Hakk’a açanlar mutlu.
Günahkâr olsa bile, ümidini kesmeden
Havf ve recâ kanatla, O’na uçanlar mutlu.(*)
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Mutluluğu aramanın değil, olduğu yeri bilip bulmanın yolları....ne güzel anlatılmış.....her şeyin yolunun bilgiden geçtiği............Saniye Sarsılmaz
Kalp evini kiralara vermeyen
Piyasadan sahte aşklar dermeyen
Kafasını fanilerle yormayan
Elbette ki, O, rahmetten umutlu.
Güzel bir mevzu Hanifi ağabey.Yalnız bir kaç tane yazılım hatası var gibi? Herhalde aceleye gelip kontroldan geçmemiş.Lütfen bir daha kontrol!
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta